SFP (ang. Specific Fan Power) to wskaźnik określający zużycie energii elektrycznej przez system wentylacji nawiewno-wywiewnej w odniesieniu do przepływu powietrza. Współczynnik SFP wyraża się najczęściej w kW/(m³/s) lub W/(m³/s) i oblicza poprzez podzielenie mocy pobieranej przez wentylatory przez wartość przepływu powietrza.
W praktyce informuje nas, ile energii elektrycznej potrzeba, by przemieścić 1 m³ powietrza na sekundę. Im niższy wskaźnik SFP, tym bardziej energooszczędny jest system wentylacji. Dzięki odpowiedniemu projektowi instalacji i doborowi urządzeń można znacznie ograniczyć zużycie prądu, co bezpośrednio przekłada się na mniejsze zapotrzebowanie energetyczne budynku.
W Finlandii wartości SFP są uregulowane w przepisach budowlanych i różnią się w zależności od rodzaju systemu. Dzięki temu inwestorzy i projektanci mają jasne wytyczne co do maksymalnych dopuszczalnych wartości.
Analogiczne wymagania obowiązują w Polsce. Maksymalne wartości współczynnika SFP dla instalacji wentylacyjnych określa § 154 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a definicję parametru zawiera norma PN-EN 13779. Od 2016 r. obowiązuje również rozporządzenie UE nr 1253/2014 dotyczące ekoprojektu, które ujednolica wymagania energetyczne dla central wentylacyjnych na terenie całej Unii Europejskiej.
W przypadku Airfi wartość SFP obliczana w naszym oprogramowaniu uwzględnia również zużycie energii przez system automatyki i sterowania. To istotna różnica, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami tylko taka kalkulacja jest poprawna. Jeśli porównywana wartość SFP obejmuje jedynie zużycie wentylatorów, wynik jest niezgodny z wymaganiami i nieoddający rzeczywistej efektywności systemu.
